Çalışma Saatleri: 09:00 - 17:00
İletişim: 0850 433 93 93
Takip Et:
Doktorumla Büyüyorum / Çocuk Sağlığı  / Süper Anne Olmak Zorunda Mıyım?
Süper Anne

Süper Anne Olmak Zorunda Mıyım?

Bir hafta içi öğleden sonraydı. Hem kendi hem çocuğunun sağlığı ile ilgili sorunları olan çok sevdiğim bir yakınım bana “benim için anneliğin tanımı bu” diye bir kitaptan bir pasaj gönderdi. Kitabın ne olduğunu bilmiyorum ama onun gönderdiği pasajı aynen paylaşıyorum:

Tanıdığım kadınlardan sadece biri bana anneliğin ne kadar yorucu bir iş olduğunu anlatmıştı, onu unutamadım. Fazlasıyla dürüst bir kadın olduğu için mi, yoksa çoğu kişinin söyleyemediklerini itiraf ettiğinden mi, tam bilemiyorum.

Şöyle demişti:

Annelik benim üstüme yanlış dikilmiş bir elbise gibi, beni sıkıyor boğuluyorum. Çıkarmak istesem de çıkaramam, adeta bedenime yapışık, aynaya baktığım zaman görüntüm çok hoş ama içimde hissettiğim duygu sıkıntı! Sakın yanlış anlama çocuklarımı her şeyden çok seviyorum, onlarsız bir hayat düşünemem ama hayatımı onlara göre kurgulamak, onlar için özgürlüğümü her daim kısıtlamak zor geliyor. Her an onlar için endişe duymak, onların umursamadıkları şeyleri bile onlar adına umursamak, hatta dert etmek, onların üzüldüğü şeylere çare olamamak, hastalandıkları zaman kendimi onlardan daha hasta hissetmek, yolda geçen hızlı arabalar gördüğümde onların nerde olduğunu düşünmek, nefret ederek bitirdiğim okul yıllarına onlarla geri dönmek, çalışmaktan bıktığım dersleri şimdi zorla onlara çalıştırmak, hala rüyalarıma giren sınavları ve sınav kaygısını onlarla yeniden yaşamak, doğru insanlarla mı arkadaşlık ediyorlar diye gizli gizli mesajlarını karıştırmak, içki içmesinler, sigaraya alışmasınlar diye nöbet tutmak, geceleri dön dediğim saatte dönmediğinde uykudan bayılırken pencere önünde onu beklemek, en sevdiğim yere tatile  gitsem bile yanımda çocuklarım yoksa içime hiçbir şey sindirememek… İşte bütün bunlar ruhuma fazla geliyor! Çünkü ben bunları yapmadan anne olamıyorum. Belki anneliğimi abartıyorum ve bu bana zarar veriyor.

İşte bana gönderdiği pasaj buydu. Bunu okuduğum an dehşete düştüm. Onun için öyle derin üzüldüm ki…

Annelikle beraber kadınlara bir takım süper anne güçler yüklendiği düşünülüyor toplum tarafından. Belki de öncelikle eşler tarafından. Bir reklam vardı belki hatırlarsınız. “benim annem hem doktor, hem aşçı, hem öğretmen …” diye sıralayıp gidiyordu çocuk. Çocuklarının her derdine çare olacak olan anne, her duyguyu her bilgiyi doğru işlemesini sağlayacak olan, ihtiyacı olan her şeyi maddi manevi karşılayacak olan anne…
Acaba çocuğun hayatındaki ebeveynin yeri bu mu? Çocuğu yerine her şeyi düşünmek, hissetmek, sağlamak mı? Her hastalığı anne mi iyi eder, çocuk her duygusunu anne ile mi paylaşır, hayatının her alanında anne mi olmalıdır?
Yo, bence doğurdukları projenin her adımından haberdar olmak isteyen, atılan her adımın sıkı takipçisi olan, projede gelişen en ufak bir aksaklıkta deliye dönen küçük çaplı bir yönetici olmaktan başka bir şey değil bu! Böyle bir durumda tabii ki daralıp bunalır kişi. Çünkü bu projenin gelişimi o kadar çok etkene bağımlı ki. Ancak süper anne güçleri olduğuna inanan anne bunu kabul edemez. Çünkü çocuğu üzüldüğünde çare o olmalıdır, hastalandığında doktoru o olmalıdır, sınavlarında çocuğunu başarıya götürecek olan o olmalıdır! Bu kadar ağır sorumlulukları olan biri tabii ki en sevdiği yere de gitse mutlu olamaz.

Bence annelik bu değil! Çocuğun hayatındaki tüm iyi şeylerin yaşandığı, tüm kötü şeylerin çözümlendiği merci anne değil! Sen onun ANNESİSİN, HERŞEYİ DEĞİL!

Henüz Yorum Yapılmadı

Yorum Yap

Open chat